Carcoma, de Layla Martínez, é unha novela breve pero moi intensa que mestura terror rural, memoria histórica e crítica social. Publicada en 2021, a obra converteuse nun dos fenómenos recentes do terror literario en español grazas á súa atmosfera opresiva e ao xeito en que utiliza o sobrenatural para falar de violencia, pobreza e resentimento de clase.
A historia vira ao redor dunha avoa e a súa neta que viven illadas nunha casa case en ruínas, nun pobo marcado polo odio e os segredos. A vivenda funciona como un personaxe máis: renxe, garda memorias e parece alimentarse da dor acumulada durante xeracións. Ese ambiente asfixiante é un dos grandes logros do libro.
Un dos aspectos máis interesantes é como a autora combina elementos do folclore e do terror clásico —sombras, aparicións, supersticiones— con temas profundamente políticos: a explotación dos pobres por parte dos poderosos, a violencia contra as mulleres e as feridas herdadas da Guerra Civil e o franquismo.
O estilo de escritura é seco, directo e moi oral. A narración alterna as voces da avoa e a neta, creando unha sensación de incerteza constante: nunca queda claro onde termina a realidade e empeza a tolemia ou o sobrenatural. Esa ambigüidade fai que a novela resulte inquietante mesmo nas súas escenas máis cotiás.
No hay comentarios:
Publicar un comentario